Πού ανήκει το Tuneline: Προγράμματα αναπαραγωγής πολυμέσων έναντι υπηρεσιών περιεχομένου

Ο όρος «εφαρμογή streaming» χρησιμοποιείται σαν να αφορά μία ενιαία κατηγορία. Δεν ισχύει αυτό. Υπάρχουν δύο πραγματικά διαφορετικά είδη λογισμικού κάτω από αυτή την ονομασία, και λειτουργούν εντελώς διαφορετικά.

Υπηρεσίες περιεχομένου

Το Netflix, το Spotify και ένας αποκωδικοποιητής καλωδιακής τηλεόρασης είναι υπηρεσίες περιεχομένου. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι η υπηρεσία συγκροτεί έναν κατάλογο — αδειοδοτεί τίτλους, αποφασίζει τι περιλαμβάνεται στη βιβλιοθήκη και πουλά πρόσβαση στη συγκεκριμένη βιβλιοθήκη. Αν ακυρώσεις τη συνδρομή, ο κατάλογος εξαφανίζεται μαζί της, επειδή πλήρωνες για πρόσβαση στο δικό τους περιεχόμενο και όχι για ένα κομμάτι λογισμικού. Η εφαρμογή είναι μια βιτρίνα και ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής σε ένα, όμως αυτό που πωλείται είναι ό,τι περιέχεται μέσα.

Προγράμματα αναπαραγωγής πολυμέσων

Τα VLC, Kodi, το Infuse, η εφαρμογή-πελάτης του Plex και το Tuneline είναι προγράμματα αναπαραγωγής πολυμέσων. Ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων δεν διαθέτει καθόλου κατάλογο. Είναι ένα εργαλείο που αναπαράγει οποιοδήποτε αρχείο ή ροή τού υποδείξεις — ένα τοπικό αρχείο βίντεο, έναν κοινόχρηστο φάκελο δικτύου, μια διεύθυνση URL που πληκτρολόγησες. Το πρόγραμμα αναπαραγωγής δεν έχει άποψη για το περιεχόμενο ούτε άδεια να το πουλήσει, επειδή δεν πουλά περιεχόμενο. Πουλά (ή προσφέρει δωρεάν) το λογισμικό που το αναπαράγει.

Μπορείς να ξεχωρίσεις τις κατηγορίες με μία ερώτηση: αν διέγραφες ολόκληρο το παρασκηνιακό σύστημα της εφαρμογής αύριο, θα έμενε κάτι για παρακολούθηση; Για μια υπηρεσία περιεχομένου, όχι — η εφαρμογή είναι απλώς ένα παράθυρο σε μια βιβλιοθήκη που βρίσκεται στους διακομιστές της υπηρεσίας. Για ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων, η ερώτηση δεν έχει καν εφαρμογή, επειδή το πρόγραμμα αναπαραγωγής δεν είχε ποτέ βιβλιοθήκη. Αναπαράγει ό,τι του δίνεις, και ό,τι του δίνεις εξακολουθεί να υπάρχει ανεξάρτητα από το πρόγραμμα αναπαραγωγής.

Πού ανήκει το Tuneline

Το Tuneline δεν περιλαμβάνει καθόλου περιεχόμενο και δεν έχει κατάλογο που μπορεί να χάσει. Κάθε πηγή που αναπαράγεται μέσα σε αυτό προστέθηκε από τον χρήστη, από εκεί όπου την είχε ήδη. Αν διαγράψεις εντελώς το παρασκηνιακό σύστημα του Tuneline, η αναπαραγωγή των υφιστάμενων πηγών δεν αλλάζει, επειδή η αναπαραγωγή δεν περνούσε ποτέ μέσα από αυτό. (Οι μηχανισμοί.) Αυτό τοποθετεί το Tuneline στη στήλη των προγραμμάτων αναπαραγωγής πολυμέσων, μαζί με τα VLC και Kodi, όχι στη στήλη των υπηρεσιών περιεχομένου μαζί με το Netflix ή την καλωδιακή τηλεόραση — και αυτό αντικατοπτρίζεται στον τρόπο με τον οποίο η εφαρμογή περιγράφει τη δική της κατηγορία στα καταστήματα εφαρμογών και στα δομημένα δεδομένα: ένα MultimediaApplication, όχι μια υπηρεσία video-on-demand ή τηλεοπτικών μεταδόσεων.

Γιατί η κατηγορία έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο φαίνεται

Οι δύο κατηγορίες συνεπάγονται εντελώς διαφορετικές υποχρεώσεις. Μια υπηρεσία περιεχομένου είναι υπεύθυνη για ό,τι περιλαμβάνεται στον κατάλογό της, επειδή η ίδια δημιούργησε τον κατάλογο. Ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής πολυμέσων είναι υπεύθυνο για τη σωστή αναπαραγωγή και τον σωστό χειρισμό των δεδομένων σου — όχι για το περιεχόμενο μιας διεύθυνσης URL που διαχειρίζεται κάποιος άλλος, επειδή το πρόγραμμα αναπαραγωγής δεν συγκρότησε, δεν αδειοδότησε και δεν επέλεξε ό,τι υπάρχει σε αυτή τη διεύθυνση URL.

Η σύγχυση των δύο κατηγοριών, επειδή και οι δύο μπορούν τεχνικά να καταλήξουν να εμφανίζουν βίντεο σε μια οθόνη, παραβλέπει το στοιχείο που καθορίζει πραγματικά ποιος είναι υπεύθυνος για τι: αν το λογισμικό δημιούργησε έναν κατάλογο ή αν απλώς απέδωσε ό,τι του παραδόθηκε.

Σχετικά άρθρα

• Τι είναι πραγματικά το Tuneline (και τι δεν είναι)
• Δική σου λίστα αναπαραγωγής έναντι εφαρμογών με ενσωματωμένο περιεχόμενο
• Μια πιο αναλυτική σύγκριση, χαρακτηριστικό προς χαρακτηριστικό

---

— Shamir