Waar Tuneline thuishoort: mediaspelers versus contentdiensten

De term "streamingapp" wordt gebruikt alsof het één categorie is. Dat is het niet. Er zijn twee echt verschillende soorten software die onder die noemer vallen, en ze werken allesbehalve hetzelfde.

Contentdiensten

Netflix, Spotify en een kabeldecoder zijn contentdiensten. Het kenmerkende is dat de dienst een catalogus samenstelt: hij licentieert titels, bepaalt wat er in de bibliotheek staat en verkoopt toegang tot die specifieke bibliotheek. Zeg je het abonnement op, dan verdwijnt de catalogus mee, omdat je betaalde voor toegang tot hun content, niet voor een stuk software. De app is een etalage en speler in één, maar wat er wordt verkocht, is wat erin staat.

Mediaspelers

VLC, Kodi, Infuse, de clientapp van Plex en Tuneline zijn mediaspelers. Een mediaspeler wordt geleverd zonder catalogus. Het is een hulpmiddel dat alles afspeelt waar het naartoe wordt verwezen: een lokaal videobestand, een netwerkshare, een URL die je hebt ingevoerd. De speler bepaalt niet wat die content is en heeft geen licentie om die te verkopen, omdat hij geen content verkoopt. Hij verkoopt (of geeft gratis weg) de software waarmee je die afspeelt.

Je kunt de categorieën met één vraag uit elkaar houden: als je de volledige backend van de app morgen zou verwijderen, zou er dan nog iets te bekijken zijn? Bij een contentdienst is het antwoord nee: de app is slechts een venster op een bibliotheek die op de servers van de dienst staat. Bij een mediaspeler gaat die vraag niet eens op, omdat de speler nooit een bibliotheek had. Hij speelt af wat je hem geeft, en wat je hem geeft, blijft onafhankelijk van de speler bestaan.

Waar Tuneline thuishoort

Tuneline wordt geleverd zonder content en heeft geen catalogus die kan verdwijnen. Elke bron die erin wordt afgespeeld, is toegevoegd door de gebruiker, vanaf de plek waar die al beschikbaar was. Verwijder de backend van Tuneline volledig, dan verandert er niets aan het afspelen van bestaande bronnen, omdat het afspelen nooit via die backend liep. (⟦0⟧De werking.⟦1⟧) Daarmee hoort in de kolom van de mediaspelers, samen met ⟦2⟧ en , en niet in de kolom van de contentdiensten met Netflix of kabeltelevisie. Dat zie je ook terug in de manier waarop de app zijn eigen categorie beschrijft in appstores en gestructureerde gegevens: een ⟦0⟧, geen video-on-demand- of omroepdienst.

Waarom de categorie belangrijker is dan je zou denken

Aan de twee categorieën zijn totaal verschillende verplichtingen verbonden. Een contentdienst is verantwoordelijk voor wat er in zijn catalogus staat, omdat hij die catalogus heeft opgebouwd. Een mediaspeler is verantwoordelijk voor een correcte werking en een zorgvuldige omgang met je gegevens — niet voor de inhoud van een URL die door iemand anders wordt beheerd, omdat de speler niet heeft samengesteld, gelicentieerd of gekozen wat er op die URL staat.

Wie de twee categorieën op één hoop gooit omdat ze technisch gezien allebei video op een scherm kunnen tonen, mist het punt dat daadwerkelijk bepaalt wie waarvoor verantwoordelijk is: of de software een catalogus heeft opgebouwd, of dat hij alleen weergeeft wat hem wordt aangeleverd.

Aanverwante artikelen

• Wat Tuneline werkelijk is (en niet is)
• Je eigen afspeellijst versus gebundelde apps
• VLC versus Tuneline voor M3U-afspeellijsten

---

— Shamir